Skip to main content

Sipping The World-Mannheim (Türkçe)

Eichbachum Birahanesi

    “Mannheim’da ne yapmalıyım?” diye sorduğunuzda, çoğu ağızdan aynı cevabı duyarsınız:
“Trene atla, Heidelberg’e git. Ama bir ihtimal daha var. O da yerel bir trene binip, birkaç durak ilerleyerek bölgenin en çok rastlanılan biralarından biri olan Eichbachum’un üretim merkezine, yani biraevine gitmek!

1679 yılında temelleri atılan bu biraevi, bölgedeki büyük savaşı atlatıp 18. yüzyılın başlarında yeniden kurulmuş. 19. yüzyılın başlarında sanayileşmenin etkisiyle bugünkü hâline kavuşan Eichbachum, hâlâ geleneksel üretim ruhunu koruyor.

Depolardan yükselen malt kokusu, farklı harmanlar ve bira türlerinin aromalarıyla karışıyor. Eichbachum birası hem Mannheim’da hem de Heidelberg’de oldukça rağbet görüyor. Rotbier, Helles, Winternbock ve Weissen gibi çeşitleriyle hem marketlerde hem de barlarda sıkça karşınıza çıkabilir. Buradaysanız, hepsini bir arada denemenin en güzel yolu: henüz Türkçesini bulamadığımız o meşhur “Beer Flight”.

125 mililitre civarındaki bardaklarda servis edilen altı farklı bira eşliğinde, kızarmış yumurtalı bir şinitzel söylüyorum. Beer Flight’ları ne kadar sevsem de, içme sırasına dikkat etmek önemli. Biralar aynı hızda ısınırken, en açık ve duru olandan başlayıp koyu tonlara doğru ilerlemek gerekir; böylece her biradan alınabilecek en yüksek keyif yakalanır.

Burada beni şaşırtan şeylerden biri ise, yemeğinizi bitiremeyip paket yaptırmak istediğinizde bunu sizin yapmanız gerektiği. Önünüze plastik tabaklar getiriliyor ve yemeğinizi kendiniz paketliyorsunuz. Önce oldukça garipsemiştim lakin Almanlar işte, ne yaparsınız? 



Comments

Popular posts from this blog

Sipping The World: Tokyo

 Tokyo      Bakunin'in bu hayatta bana en çok şey öğretenlerin başına geliyor. Sakallarımı ona heveslenerek uzatmıştım, saçlarımın yağlarını da biriktirmiştim. Onun kadar bira içtim ve Taksim'de bir ara sokakta 'Bombalar, işçilerin ayak seslerinden daha fazla ses çıkartıyor' diye söylev verirken bir eski arkadaşa, her gettonun kaldırım taşlarından beni dinlediğini biliyordum Bakunin'in. Onu ilk olarak ne zaman tanıdım bilmiyorum, büyük ihtimal lisede, ansiklopedi sevdamdan belki ilkokulda. Marx'ı ilkokulun daha 1. sınıfında götürüldüğümüz bir tiyatroda ''Marx'ın Dönüşü''nün afişini Muammer Karaca tiyatrosunda gördüğümü hatırlıyorum, kafasında o İsa tacı ile. Ne garibime gitmişti, ay ne anlatıyorum! Bakunin, özgürlüğünü kazandığı anda gizli bir şekilde Rusya'dan, ilk işi Amerika'ya kaçmak için Japonya'ya gitmekti. Aman neyse tarihi bir kenara bırakalım.          Pasaportum geldiği gibi hiç plan yapmadan Haneda Havalimanına indim, o...

Sipping The World: Heidelberg (Türkçe)

Heidelberg Nasıl Gogol’un cenazesinde Dostoyevski, “Hepimiz Gogol’un Paltosundan çıktık” diyorsa, bu kitabın da tamamı Heidelberg Fass’ın içinden çıkmış gibidir. İyice olgunlaştırılmış, belediye işlerinin arasında gidip gelmiş ve sonunda önünüze düşmüştür. Kaleye girdiğimde bir soytarı anlattı bana hikâyesini. 18. yüzyılda, Charles Theodore hanedanı döneminde yapılan bu devasa fıçı, söylenene göre tüm Heidelberg halkına — bendeniz dahil — birer şişe şarap ikram edecek kadar büyükmüş. Yolculuğum burada başlayacaksa, ve altı ay kadar sürecekse büyük başlamalıydı. Bir ustanın tavsiyesine ihtiyacım vardı. Ben biliyorum ki geçmek istediğim yollardan hep daha önce gidenler olmuş, Ernest’s Hemingway’in 1950 yılında uğradığı, Tyrol şaraplarını şerefe kaldırdığı bir otelin, Deutsches Kaiser, yeni ismi ile Hemingway’e oturdum ve aynısını istedim. Oldukça basit bir pub olan Hemingway Bar’da maalesef istediğimi bulamadım, canım o umami tadıyla bir Bloody Mary istiyordu, Hemingway olsa buna bayılır...